Bungee jumpen in een diep ravijn, dat beschrijft denk ik het beste hoe ik me voelde in de periode na mijn afstuderen.

 

En dat terwijl de banen na m’n afstuderen als voorspeld voor het grijpen lagen. Man man man, wat was ik gewild op de arbeidsmarkt. Detacheerders, projectbureaus en de BAM’s van deze wereld hadden allemaal mijn droombaan in huis, zeiden ze. Het kon niet op. Mijn moeder merkte fijntjes op dat ik ervan naast mijn schoenen ging lopen. Ik denk dat ze gelijk had, nee ik weet het zeker.

 

Maar wat dat nog meer met me deed, ik dacht niet verder na. Ik ging niet stilstaan om te bedenken wat ík nou zelf wilde, interessant vond, als ambitie had. Ik koos gewoon uit dat waaruit ik kon kiezen. Met als resultaat dat ik in een baan belandde die helemaal niet het beste uit mij haalde. Ja, mijn opgedane kennis kon ik er deels in kwijt en ik leerde natuurlijk heus wel wat nieuwe dingen. Maar ik kwam steeds moeilijker mijn bed uit en keek steeds vaker naar de klok in de hoop dat het al vijf uur was en tijd om naar huis te gaan.

 

Is dít het werkende leven

Dit ís dus het werkende leven, dacht ik. Mijn vrienden zaten in vergelijkbare banen, maar we bespraken niet echt onze teleurstelling of frustratie. Tot een van onze vrienden in een burn-out belandde. 27 jaar en in een burn-out, we waren allemaal met stomheid geslagen. Hoe kon het zover komen? Velen van ons bleken eigenlijk niet op een plek te zijn gekomen waar we van hadden gedroomd tijdens de opleiding. We hadden het onszelf niet gegund om beter te kijken naar wat we zelf wilden. Waar we wel graag ons bed voor uitkomen. Waar we geen genoeg van kunnen krijgen.

 

De radicale breuk tussen mijn studentenleven en ‘de rest van m’n leven’ was net zo’n bungee jump. Vanavond een biertje doen? Nee, we waren allemaal te druk. En we woonden ook niet meer in één huis of bij elkaar in de buurt. Ik voelde me soms verloren.

 

Val niet in hetzelfde gat als ik

Nog even doorleren, jezelf ontwikkelen in de domeinen die jij kiest. Onderdeel zijn van een groep gelijkgestemden. Op opdrachten zitten die bij je passen. Dit zijn zaken die tijdens mijn opleiding weinig tot geen aandacht kregen, maar wel het verschil maken als je een baan wilt vinden die echt bij jou past. Nu werk ik bij GreenGenius, een organisatie die jonge afgestudeerden de ruimte geeft om een geleidelijke overgang te maken van het studentenleven naar het werkende leven. Samen met een persoonlijke coach die je begeleidt, waarmee je kunt sparren over een volgende opdracht of een module die je wilt kiezen. Ik had het mijn vriend gegund. Het had hem waarschijnlijk zijn burn-out bespaard. Ik had het ons allemaal gegund. Ik gun het jullie allemaal. Val niet in hetzelfde gat als ik, als wij. Dát wil ik meegeven aan hen die in de komende maanden afstuderen en de arbeidsmarkt opkomen. Lees hier meer over hoe GreenGenius werkt, dit kan een groot verschil maken in de start van jouw carrière.

Meer weten over GreenGenius? Klik dan hier